Wzdłuż najstarszej ulicy w Zakopanem budowano już domy w XVI i XVII w. Warto się przyjrzeć chatom góralskim, wzniesionym przed 100-150 laty, czyli w czasach, kiedy nikt jeszcze nie słyszał o stworzonym przez Stanisława Witkiewicza stylu zakopiańskim. Część mieszkalna tradycyjnych domów góralskich była raczej niska, wieńczył ją za to dość stromy, wysoki dach kryty gontem. Chaty budowano z drewnianych bali. Wnętrze dzielono na izbę białą - używaną tylko przy specjalnych okazjach - oraz czarną, w której toczyło się codzienne życie rodziny. Często trzymano w niej kury, kaczki i prosięta. Białe izby wynajmowano letnikom w pierwszych latach mody na Zakopane. Wśród starych i nowszych zabudowań zwraca uwagę willa Koliba (pod nr. 18) i restauracja U Wnuka (pod nr. 8). To właśnie w tym budynku otwarto pierwszy w Zakopanem sklep i restaurację, później kasyno i bibliotekę. Przy moście na potoku Młyniska (na początku ul. Kościeliskiej) na przełomie XIX i XX w. przewodnicy góralscy czekali na letników udających się na wycieczki w Tatry.
Posty
